Czym jest TXID i gdzie go znaleźć?

TXID, czasem nazywany hashem transakcji, to unikalny identyfikator przelewu w danej sieci. Po wypłacie z giełdy zwykle pojawia się w historii wypłat. W portfelu można go znaleźć w szczegółach transakcji, obok daty, adresu odbiorcy i kwoty.

Najważniejsze jest dopasowanie eksploratora do sieci. Transakcji Ethereum szukaj w eksploratorze Ethereum, transakcji Tron w eksploratorze Tron, a Bitcoina w eksploratorze Bitcoina. Ten sam token może działać w kilku sieciach, więc nazwa tokena nie wystarcza.

Status, potwierdzenia i czas oczekiwania

Jeżeli eksplorator pokazuje transakcję jako pending, oznacza to, że została rozgłoszona, ale nie jest jeszcze trwale uwzględniona w bloku albo czeka na finalizację. Przy statusie success, confirmed lub finalized sieć uznała ją za wykonaną.

Liczba potwierdzeń ma znaczenie głównie dla giełd i usług, które czekają na określony poziom pewności. Jedna usługa może zaksięgować wpłatę po kilku potwierdzeniach, inna dopiero po większej liczbie. To nie zawsze oznacza problem z samą transakcją.

Adresy, kwoty i opłaty czytaj bez pośpiechu

W szczegółach transakcji sprawdź adres nadawcy, adres odbiorcy, kwotę oraz opłatę sieciową. Przy tokenach zwróć uwagę, czy patrzysz na transfer tokena, a nie tylko na ruch natywnej monety użytej do opłaty.

W sieciach smart contractów jedna transakcja może zawierać kilka zdarzeń. Portfel pokazuje prosty przelew, ale eksplorator może ujawnić swap, zatwierdzenie wydatku tokenów albo interakcję z kontraktem. Warto wtedy czytać sekcję token transfers lub logs, a nie tylko pierwszą linię podsumowania.

Kiedy eksplorator pomaga w kontakcie z supportem?

Jeśli giełda nie zaksięgowała wpłaty, ale eksplorator pokazuje potwierdzoną transakcję na poprawny adres, przygotuj TXID, sieć, kwotę i zrzut szczegółów. To są dane, o które support pyta najczęściej.

Jeżeli transakcji nie ma w eksploratorze, problem może być po stronie portfela, giełdy wysyłającej albo zbyt niskiej opłaty. Wtedy sam numer z historii aplikacji nie wystarczy; potrzebny jest realny hash widoczny w sieci.